- كمي از خودتان بگوييد، چند سالتان است و تحصيلاتتان چيست؟
سهيل محزون: متولد سال 63 هستم و دانشجوي تئاتر. چند تجربه هنري هم دارم.
فرشاد حسنپور: سال 67 به دنيا آمدم. رشته تحصيليام در هنرستان و دانشگاه، الكترونيك است. اما تئاتر را از كلاسهاي آزاد شروع كردم.
حسين اكبري: من هم متولد سال 67 هستم. از هنرستان بازيگري ديپلم گرفتم و تا به حال در چند كار بازي كردهام.

- چي شد كه مجري شبكه كودك شديد و براي كودك و نوجوان برنامه اجرا ميكنيد؟
محزون: من با محسن افشاني (مجري و بازيگر) تئاتر كار ميكردم و اگر پيشنهاد كاري به ما ميشد، به هم خبر ميداديم. او به من خبر داد و من تست دادم و قبول شدم. اين اتفاق خيلي خوبي در زندگيام بود و از اين بابت خدا را شاكر هستم.
حسنپور: من هم تقريباً همينطوري از اين كار خبردار شدم. اول براي نمايشهاي تك نفره انتخاب شدم. بعد از دو ماه، تهيه كننده گفت كه ميتوانم به عنوان مجري هم فعاليت كنم.
من هم سعي كردم كارم را قويتر كنم؛ چون به نظرم، مجري بايد سبك جديدي داشته باشد و تقليد نكند.
اكبري: من قرار نبود تست بدهم. با دوستم آمده بودم كه او تست بدهد.
تهيه كننده به من گفت حالا بيا تو هم تست بده. من هم تست دادم و قبول شدم.
- به نظر شما مجريگري كار سختي است؟
محزون: آنقدر تجربه ندارم كه بتوانم از ميزان سختي كار بگويم، فقط ميتوانم بگويم مجري اول بايد به بيان خودش برسد، بعد هم بايد بتواند متن را طوري اجرا كند كه بيننده باور كند؛ چون بيننده خيلي باهوش است و وقتي شما حرف ميزنيد، ميفهمد از روي متن ميخوانيد يا از حفظ ميگوييد.
حسنپور: به نظر من، مجريگري كار سختي است. بايد در زمينههاي مختلف معلومات عمومي داشته باشي، هنگام كار تمركز داشته باشي، بيان و بدنت خوب باشد و خلاقيت داشته باشي.
اكبري: مجريگري كاري است بين سينما و تئاتر، اصلاً كار راحتي نيست. اگر در اجرا، حاشيه بروي، موفق نميشوي؛ چون كار بازي دارد؛ مثل تئاتر و تصويربرداري دارد مثل سينما.

